واکنش بی تفاوت و معنادار هواداران فوتبال به صعود تیم ملی فوتبال به جام

تیم ملی با یک تساوی خانگی مقابل تیم ملی ازبکستان به جام جهانی صعود کرد؛ اما خیلی ها خوشحال نبودند! خیلی ها اصلا نمی دانستند ایران با ازبکستان بازی دارد و با یک مساوی راهی جام جهانی می شود!

خبری از جشن خیابانی نبود و انگار که فوتبال برای این مردم مرده است!

انگار که مدت هاست این نسل از چشم مردم افتاده؛ نسلی که سومین صعود به جام جهانی را رقم زدند، یکی دو بار تا نیمه نهایی آسیا رفته اند و به زعم خودشان بهترین نسل تاریخ فوتبال این مملکت هستند، اما چرا محبوب نیستند؟

قطعا دلیل این اتفاق به مسائل بیرون از زمین مرتبط است، به درخواست های بی مورد خیلی از ستاره ها برای پاداش، از درخواست برای حواله های خودرو گرفته تا جایی که مردم انتظارهای دیگری از آنها دارند!

دیشب هیچ جشن خیابانی برگزار نشد؛ حتی یک “بوق بوق” ساده برای این صعود ولو حوالی ورزشگاه آزادی!

فحاشی به بازیکنان در ورزشگاه، اعتراض ها در فضای مجازی، قیاس دوباره فوتبالی ها با ستاره های غیر فوتبال همه و همه یک پیام را دارند، فوتبال و صعود به جام جهانی دیگر اولویت این مردم نیست و آنها علایق خود را در رشته های دیگری جستجو می کنند که با هزینه های پایین تر، با ادعاهای کمتر و با منم منم های کمتر برای لحظاتی شادی را به خانه های مردم می برند؛ نه در رشته ای که حتی خیلی از دو آتشه ها اصلا نمی دانستند تیم ملی فوتبال با ازبکستان بازی داشته و به جام جهانی هم صعود کرده است!

فوتبال در جامعه ما دیگر مردمی نیست...زندگی بازیکنان حرفه ای فوتبال همچون سلبریتی ها با زندگی عامه مردم فاصله زیادی دارد...جوانان مردم در حسرت حداقل ها در زمینه اشتغال و مسکن و ازدواج مانده اند و این بازیکنان دستمزدها و پاداش های میلیاردی می گیرند و به هیچ مرز اخلاقی هم پایبند نیستند و زندگی شاهانه دارند...و انتظار دارند که این مردم بابت تساوی خانگی آنها در برابر تیمی متوسط در سطح آسیا پایکوبی کنند!!این مردم همان فوتبالیست های باغیرت دهه های 50 و 60 را می خواهند که زندگی اشان از جنس مردم بود و قابلیت بارزآنها غیرت و مردانگی و اخلاق مداری بود...یاد امثال سیروس قایقران ها واقعا به خیر!!